Reviews

Aromat: Suchy, lekko duszący. Wyczuwalna nuta kredowo-wapienna (kojarząca się z świeżo przygotowaną ścianą pod malowanie). Mało słodyczy, brak wyraźnych nut wanilii czy karmelu. Zapach raczej płaski i mało zachęcający. Smak: Bardzo łagodny na wejściu – brak gryzienia i ostrości. Niewielka słodycz, lekko zbożowy charakter. W tle pojawia się coś w rodzaju suchego „drewna”, ale bez głębi. Profil mało wyrazisty, trudny do uchwycenia – „coś jest, ale nic konkretnego”. Finisz: Krótki do średniego. Początkowo bardzo lekki, z czasem pojawia się delikatne ciepło i lekkie drapanie z tyłu gardła. Alkohol potrafi się skumulować przy kilku łykach i dopiero wtedy daje o sobie znać. Ogólnie: Whisky technicznie poprawna i bardzo łatwa do picia, ale wyraźnie spłaszczona. Brak charakteru i elementów, do których chciałoby się wracać. Dobrze usuwa wady klasycznego Jacka Daniel’s No. 7, ale razem z nimi usuwa też większość zalet.

Nos: Słodki, przyjemny, wanilia/karmel, mało alkoholu. Zapowiada coś łagodnego. Smak: Gładki, lekko oleisty. Słodycz jest, ale raczej prosta. Brakuje środka, niewiele się rozwija. Finisz: Grzeje w gardle, wraca alkohol. Trochę suchszy, lekko drewniany. Dłużej zostaje niż powinien przy takim poziomie smaku.

Zapach delikatny i przyjemny, bez agresywnego alkoholu przy normalnym wąchaniu. Z czasem wychodzą nuty kawy, mlecznej czekolady, caffe latte, a nawet coś w stronę lodów orzechowych. W smaku słodkawy, miękki, z ciekawą lekko kremowo-pyłową teksturą. Nie drapie, nie jest ostry, ale daje punktowe, krótkie grzanie przy szybszym przełknięciu. Przy spokojnym sączeniu robi się gładszy i bardziej deserowy. Finisz raczej delikatny, z lekkim ciepłem i kawowo-mlecznym skojarzeniem.